Co to jest BIM 4D, 5D?

Wprowadzenie do technologii


BIM to intensywnie rozwijana obecnie koncepcja informatyczna w budownictwie dotycząca wszystkich branż i procesów. Jej podstawowym elementem jest wirtualny model budowli, zawierający komplet informacji zarówno geometrycznych jak i wielobranżowych.

BIMestiMate czyta modele w formacie IFC z takich systemów jak np. Archicad, Allplan, DDS CAD, Revit, Tekla lub innych systemów BIM/3D oraz wspomaga wyznaczenie przedmiaru. Następnie można wyznaczyć harmonogram (4D) i kosztorys (5D) – dwa kolejne wymiary, które mogą być uwzględnione w projektowaniu. Działania na modelu i kosztorysie lub harmonogramie są wzajemnie wizualizowane, co ułatwia kontrolę obliczeń.

BIMestiMate poprawia dokładność i wiarygodność obliczeń przy równoczesnym wzroście efektywności pracy; doświadczenie użytkowników potwierdza, że czas obliczeń skraca się nawet o 90-95%. Dzięki temu BIMestiMate stanowi ogromną pomoc dla inwestorów, projektantów, inżynierów kosztów, kierowników budowy, zarządzających modelem i zarządzających przedsięwzięciem budowlanym realizowanym w technologii BIM.

Jako interfejs graficzny używany jest nasza przeglądarka BIM Vision (www.bimvision.eu) z możliwością programowania w API Technologii.


Referat A.Tomana P.Kogut PL BIM – TECHNOLOGIE INFORMATYCZNE OD PROJEKTU DO EKPOLOATACJI BUDOWLI


Więcej informacji na temat technologii BIM znajdą Państwo na stronie www.bim4u.eu

W programie BIMestiMate istnieje wbudowany plik pomocy ułatwiający rozpoczęcie pracy początkującym użytkownikom jak również znalezienie odpowiedzi na pytania związane z obsługą różnych funkcji programu.

By otworzyć plik pomocy programu należy kliknąć w symbol znajdujący się w górnym lewym rogu okna programu, a następnie wybrać opcję Pomoc i  kolejno Tematy pomocy.

Program posiada również bazę aktów prawnych związanych ze sporządzaniem dokumentacji kosztorysowej.

By przejrzeć katalog aktów prawnych dołączonych do programu należy kliknąć w symbol znajdujący się w górnym lewym rogu okna programu, a następnie wybrać opcję Pomoc i  kolejno Akty prawne.

Podręcznik użytkownika dostępny jest tutaj.

Nowy klucz zabezpieczający działa przez okres 30 dni od pierwszego uruchomienia po tym okresie następuje zablokowanie działania programu. By program działa bezterminowo należy w ciągu 30 dni od zakupu przesłać „Formularz aktualizacji klucza sprzętowego”. To samo należy uczynić by aktywować nowo zakupioną Opiekę Techniczną lub aktualizację programu. O tym jak to zrobić opisano poniżej:

Po zainstalowaniu oprogramowania, należy uruchomić program BIMestiMate i wejść w opcję Pomoc /klucz zabezpieczający /formularz do aktualizacji klucza.

Na podstawie poprawnie wypełnionego formularza i zaksięgowanej na naszym koncie opłaty zwrotnie zostaną przesłane 3 kody odblokowujące (w przypadku wymiany klucza zabezpieczającego warunkiem wydania kodów odblokowujących jest zwrot starego klucza sprzętowego).

Kody odblokowujące należy wprowadzić w odpowiednie pola:

FAQ kody

 

Własny cennik można stworzyć na podstawie wycenionego kosztorysu. W tym celu należy:

  1. Otworzyć wcześniej wyceniony kosztorys.
  2. Na zakładce Cenniki wcisnąć ikonę Importuj/kopiuj znajdującą się po prawej stronie wstążki ikon na panelu Inne.
  3. Następnie poprzez wybranie odpowiedniej zakładki wybrać rodzaj cennika jaki chcemy utworzyć i zaznaczyć opcję Ceny z kosztorysu.

  1. W polu Cennik docelowy należy wskazać lokalizację w której ma zostać zapisany nowo tworzony cennik.
  2. Należy wskazać istniejący już cennik lub wpisać nazwę dla nowo tworzonego pliku.
  3. Z opcji Sposób przenoszenia należy wybrać w jaki sposób mają zostać przeniesione ceny do nowo tworzonego cennika. W przypadku tworzenia nowego pliku cennika sposób przenoszenia cen nie ma znaczenia.

W programie BIMestiMate istnieje możliwość definiowania rabatów na trzech poziomach:

 

 

Dostępność wszystkich trzech poziomów zależna jest od wybranej metody kalkulacji w kosztorysie.

Dla Formuły I, Uproszczonej i UPZP dostępne są wszystkie poziomy.

Dla Formuły II, w której narzuty doliczane są na poziomie pozycji można wybrać jedną z dwóch możliwości:

 

 

W przypadku Formuły II, w której narzuty doliczane są w elementach, dostępna jest tylko jedna możliwość:

 

 

W celu zdefiniowania rabatu należy najpierw włączyć opcję liczenia rabatu w kosztorysie oraz wskazać poziom rabatowania. Można tego dokonać w zakładce Narzuty:

 

 

lub w dowolnej zakładce w menu otwartym poprzez kliknięcie w formułę liczenia na pasku stanu:

 

 

Wysokość rabatu należy zdefiniować w kolumnie Rabat w zakładce Definiuj kosztorys.

Rabat od cen jednostkowych:

 

 

Rabat od wartości pozycji:

 

 

Rabat od wartości zagregowanych:

 

W tym celu należy użyć opcji ustawiania i dopasowania wartości kosztorysu do Wartości granicznej.

Z menu głównego programu należy  wybrać opcję Wartość graniczna kosztorysu:

 

 

W oknie Ustawienie wartości granicznej, należy wpisać wartość graniczną kosztorysu (wartość, do której chcemy dopasować obecną wartość kosztorysu) oraz nacisnąć przycisk Dopasuj:

 

 

Program dokona zmiany wyliczonej wartości kosztorysu poprzez zastosowanie rabatu i wyświetli wartość po rabacie. Domyślnie rabaty liczone są na poziomie wartości zagregowanych.

 

 

Z poziomu rozwijanego menu istnieje możliwość zmiany miejsca liczenia rabatów (po dokonaniu zmiany należy ponownie nacisnąć przycisk Dopasuj):

 

 

Kwota kosztorysu zostanie dopasowana do założonej wartości maksymalnie jak na to pozwoli rabat wyliczony na podstawie wartości pierwotnej kosztorysu i wartości założonej oraz miejsce jego zastosowania.

Aby wyłączyć działanie opcji dopasowania i powrócić do wartości pierwotnej kosztorysu należy wyłączyć liczenie rabatów.

Funkcja Waluty pozwala przeliczać wartość kosztorysu lub poszczególnych nakładów materiałowych w różnych walutach.

Kursy walut są automatycznie podczytywane z tabeli NBP. By korzystać z opcji Waluty należy najpierw w konfiguracji programu ustawić waluty, z jakich będziemy korzystać w tworzonym kosztorysie.

W głównym menu programu klikamy w symbol znajdujący się w górnym lewym rogu okna programu w podmenu Waluta można wybrać dwie opcje.

  1. Zmianę waluty kosztorysu:

  1. Uaktualnienie kursów walut:

W zestawieniu materiałów można ustalić walutę, w jakiej mają być wprowadzane ceny poszczególnych nakładów, a następnie zostaną one przeliczone na aktualna walutę kosztorysu po podanym kursie.

 

 

 

Aby zaktualizować kurs waluty, w której zostały zdefiniowane ceny materiałów należy najpierw dokonać aktualizacji kursów walut w Konfiguracji programu BIMestiMate.

 

 

Po zapisaniu ustawień konfiguracyjnych należy przejść do zakładki Materiały i zaznaczyć na liście te nakłady, dla których kurs waluty ma zostać zaktualizowany.

 

 

Z menu kontekstowego (otwartego za pomocą prawego przycisku myszki), należy wybrać opcję Aktualizuj kurs:

 

 

Dla wybranych nakładów zostanie zaktualizowany kurs waluty:

 

Import cenników w programie Zuzia odbywa się poprzez funkcje z zakładki „Cenniki” gdzie mamy możliwość wywołania opcji „Import z płyty CD”

Po wywołaniu funkcji importu z płyty pojawia się okno które informuje nas iż proces przygotowania importu został uruchomiony.

W kolejnym kroku wczytane dane są gotowe do importu. W oknie które widzimy poniżej możemy odpowiednio zdefiniować którą część danych chcemy zaimportować np. Cenniki materiałów, Cenniki producentów, Cenniki sprzętu, Stawki robocizny i wskaźniki narzutów lub Koszty jednorazowe sprzętu

W przypadku jeżeli chcemy zaimportować całą bazę cenową ustawiamy się na wierszu „Baza czynników produkcji RMS” a następnie klikamy na przycisk „Wybierz” po wybraniu tej opcji zostanie uruchomiony import całej bazy cenowej z płyty CD.

 

Tworzenie cennika następuje automatycznie, nazwy zaimportowanych cenników zostają również z automatu narzucone co pozwala później w szybki sposób zidentyfikować nowo utworzone pliki.

 

Aby zaimportować cenniki Sekocenbud z folderu na dysku lokalnym komputera należy wykonać następujące czynności:

  1. Skopiować zawartość płyty CD z cennikami Sekocenbud na lokalny dysk komputera.
  2. Uruchomić program Zuzia i przejść do zakładki Cenniki, wybrać opcję Import cenników z folderu (jak na poniższym zrzucie):
  3. W oknie importu należy wskazać ścieżkę do folderu baza w katalogu, do którego została przekopiowana zawartość płyty z cennikiem:
  4. Po wskazaniu lokalizacji, należy wybrać opcję „Przeszukaj”:
  5. Po wykonaniu powyższej operacji zostanie wyświetlona zawartość importowanej bazy cenników.
  6. Ustawiamy się na wierszu „Baza czynników produkcji RMS” lub na dowolnym cenniku i naciskamy przycisk „Wybierz”:

Klikamy w ikonę programu w górnym lewym rogu i z menu Katalogi wybieramy Import katalogu.

Następnie wskazujemy folder z lokalizacją katalogu i otwieramy go.

Po zakończeniu importu pojawi się komunikat informujący o zaimportowaniu katalogu.

Funkcja Warianty dotyczy poszczególnych pozycji kosztorysu. By ustawić wariant danej pozycji kosztorysowej należy:

  1. Skopiować pozycję, którą chce się wariantować.
  2. W skopiowanej pozycji wprowadzić odpowiednie zmiany (wariantowe pozycji źródłowej).
  3. Kliknąć w ikonę konfiguracji aktywnego okna (mała czarna tabelka w górnym lewym rogu aktywnego okna).
  4. Z opcji Wybierz kolumny należy zaznaczyć do pokazania kolumnę Wariant.
  5. Następnie należy Wcisnąć ikonę opcji Warianty znajdującą się na panelu ikon zatytułowanym Inne.
  6. W nowo otwartym oknie konfiguracji wariantów należy za pomocą ikony zielonego plusa dodać wariant i nazwać go wg. potrzeb.
  7. Następnie na zaznaczonym nowo utworzonym wariancie należy dodać subwariant za pomocą ikony dwóch zielonych plusów i nazwać go wg. potrzeb (subwariantów tworzymy tyle ile razy skopiowaliśmy wariantowaną pozycję).
  8. Następnie przy subwariancie, który ma być domyślnie ustawionym należy kliknąć symbol zaznaczenia tak by zmienił kolor na zielony.
  9. Po skonfigurowaniu wszystkich wariantów i subwariantów należy zamknąć okno konfiguracji wariantów.
  10. W kolumnie wariant należy przy wariantowanych pozycjach wybrać, do jakiego wariantu i subwariantu ma zostać przyporządkowana dana pozycja.

Początkowo musimy zdefiniować odpowiednio arkusz kalkulacyjny aby posiadał w swojej strukturze odpowiednio zdefiniowane kolumny tzn. „Obiekt, Opis, Obmiar, J. m.”

Kolejnym krokiem jest zapis zdefiniowanego arkusza do formatu CSV (rozdzielany przecinkami)

W programie BIMestiMate otwieramy okno związane z importem przedmiarów z programu metriCAD2.

Szukamy pliku zapisanego w formacie CSV następnie otwieramy plik przedmiaru.

Wkorzystanie przedmiaru w kosztorysie polega zaznaczeniu obmiarów z wczytanego pliku…

… i przeniesieniu ich do zakładki Przedmiar w wybranej pozycji kosztorysowej.

BIMestiMate jest programem pracującym w systemie operacyjnym – Windows: Win7/ Win8/ Win8.1/ Win10

Zalecana konfiguracja sprzętowa:

  • System Windows 8.1 lub nowszy
  • Autonomiczna karta graficzna WUXGA (True Color) z zainstalowanymi sterownikami producenta, obsługująca OpenGL w wersji, co najmniej 3.3, 1GB wbudowanej pamięci RAM, 512 zunifikowanych jednostek cieniujących
  • Dwa monitory
  • Pamięć RAM 4GB
  • Procesor Corei5, 2,7GHz
  • Pełna instalacja wymaga ok. 250 MB wolnego miejsca na dysku SSD
  • Klawiatura 101/102 klawisze
  • Mysz z kółkiem z zainstalowanymi sterownikami systemowymi MS Windows

  • Ikona  Dołóż otwiera okno definiowania katalogu własnego. W oknie tym można wpisać symbol katalogu, numer, nazwę (tytuł). Po kliknięciu na OK zatwierdzany wpisane dane.
  • Program automatycznie ustawia sie na nowo założonym katalogu własnym w widoku Przeglądanie katalogów.
  • Po kliknięciu w nazwę katalogu własnego lub w zakładkę Rozdziały przechodzimy do dalszego definiowania katalogu. Aktywna zakładka Rozdział. Z prawej strony okna mamy aktywne ikony: Założenia (wyświetla założenia do katalogu, rozdziału itd.), Edycja założeń  (wprowadzanie założeń dla rozdziału), Dołóż  (otwiera okno Definiowania rozdziału, w którym możemy wprowadzić tytuł nowego rozdziału katalogu własnego; po zatwierdzeniu i zamknięciu okna zostanie dopisany kolejny rozdział), Zmień   (otwiera okno Definiowania rozdziału, w którym możemy wprowadzić lub zmienić tytuł istniejącego/zaznaczonego rozdziału katalogu własnego; po zatwierdzeniu i zamknięciu okna zostanie dopisany lub zmieniony tytuł rozdziału), Usuń   (usuwa zaznaczony rozdział).
  • Po kliknięciu w nazwę rozdziału lub w zakładkę Tablice przechodzimy do dalszego definiowania katalogu. Aktywna zakładka Tablice. Z prawej strony okna mamy aktywne ikony: Opisy robót (wyświetla opisy robót dla tablicy i pozycji), Uwagi (wyświetla uwagi dla tablicy i pozycji), Założenia (wyświetla założenia do katalogu, rozdziału, tablicy itd.), Edycja opisów robót i uwag  (wprowadzanie opisów robót i uwag dla tablicy i pozycji), Dołóż (otwiera okno Definiowania tablicy, w którym możemy wprowadzić tytuł nowej tablicy katalogu własnego; po zatwierdzeniu i zamknięciu okna zostanie dopisana kolejna tablica), Zmień (otwiera okno Definiowania tablicy, w którym możemy wprowadzić lub zmienić tytuł istniejącej/zaznaczonej tablicy katalogu własnego; po zatwierdzeniu i zamknięciu okna zostanie dopisany lub zmieniony tytuł tablicy), Usuń (usuwa zaznaczona tablice).
  • Po kliknięciu w nazwę tablicy lub w zakładkę Kolumny przechodzimy do dalszego definiowania katalogu. Aktywna zakładka Kolumny. Z prawej strony okna mamy aktywne ikony: Opisy robót (wyświetla opisy robót dla tablicy i pozycji), Uwagi (wyświetla uwagi dla tablicy i pozycji), Założenia (wyświetla założenia do katalogu, rozdziału, tablicy itd.), Edycja opisów robót i uwag (wprowadzanie opisów robót i uwag dla tablicy i pozycji), RMS (wyświetla/zamyka okno nakładów), Dołóż (otwiera okno Definiowania kolumny, w którym możemy wprowadzić dane nowej kolumny katalogu własnego; po zatwierdzeniu i zamknięciu okna zostanie dopisana kolejna kolumna), Zmień (otwiera okno Definiowania kolumny, w którym możemy wprowadzić lub zmienić dane i nakłady RMS istniejącej/zaznaczonej kolumny katalogu własnego; po zatwierdzeniu i zamknięciu okna zostanie dopisana lub zmieniona kolumna), Usuń (usuwa zaznaczona kolumnę).
  • W zakładce Wersja katalogowa definiujemy nakłady RMS, jednostkę oraz wartości norm dla poszczególnych nakładów RMS.

Przypominamy, że zakończyliśmy wspieranie programu kosztorysowego ZUZIA w wersjach 5.x, 6.x, 7.x, 8.x oraz 9.x.

Dział techniczny nie udziela żadnych porad technicznych i merytorycznych odnośnie tych wersji programu.

W programie BIMestiMate3 można dokonać konwersji cenników wykonanych i zapisanych w niższych wersjach programu, do bieżącej wersji.

W tym celu należy stworzyć folder, w którym znajdą się wszystkie pliki zawierające cenniki do konwersji.

Automatyczna konwersja cenników z niższych wersji

 

W zakładce Cenniki programu BIMestiMate3 należy wybrać opcję Konwertuj cenniki.

Automatyczna konwersja cenników z niższych wersji

 

W oknie wyboru katalogu z cennikami wskazujemy utworzony wcześniej folder.

Automatyczna konwersja cenników z niższych wersji

 

 

 

W oknie konwersji należy zaznaczyć pliki cennikowe do konwersji i nacisnąć przycisk Konwertuj.

Automatyczna konwersja cenników z niższych wersji

 

Komunikat informuje o zakończeniu konwersji wskazanych cenników.

Automatyczna konwersja cenników z niższych wersji

 

 

Jeżeli wyliczenia ilości robót dla poszczególnych pozycji kosztorysowych zostały wykonane w zakładce Przedmiar, wówczas można dokonać eksportu tych wyrażeń do pliku Excel.

Eksport przedmiaru z wyliczeniami ilości robót do pliku xlsx

 

Aby tego dokonać należy skorzystać z opcji Eksport > Excel – Przedmiar.

Eksport przedmiaru z wyliczeniami ilości robót do pliku xlsx

 

W pliku xls pod każdą pozycją kosztorysową znajduje się zawartość zakładki Przedmiar dla tej pozycji.

Eksport przedmiaru z wyliczeniami ilości robót do pliku xlsx

Celem zaimportowania pliku Ceny_Jednostkowe_Athenasoft.csv należy użyć opcji Import cenników Intercenbud, znajdującej się w zakładce Cenniki:

Import cennika INTERCENBUD Ceny Jednostkowe Athenasoft.csv

 

Następnie oknie Otwierania trzeba wskazać plik cennika Ceny_Jednostkowe_Athenasoft.csv i otworzyć go:

Import cennika INTERCENBUD Ceny Jednostkowe Athenasoft.csv

 

W kolejnym oknie należy określić kwartał i rok dla importowanego cennika:

Import cennika INTERCENBUD Ceny Jednostkowe Athenasoft.csv

 

Wyświetlony komunikat informuje o zakończeniu importu cennika:

Import cennika INTERCENBUD Ceny Jednostkowe Athenasoft.csv

 

Cennik został zaimportowany jako uproszczony (*.ucn) i zapisany w domyślnej lokalizacji: c:\Users\Public\Documents\Datacomp\BIMestiMate3\Pricelist\Intercenbud\

 

Z poziomu zakładki Cenniki można przeglądnąć ten cennik:

Import cennika INTERCENBUD Ceny Jednostkowe Athenasoft.csv

Import cennika INTERCENBUD Ceny Jednostkowe Athenasoft.csv

Opcja ta służy wyliczeniu wartości norm katalogowych dla danego parametru (zmiennej) na podstawie sąsiednich wartości norm.

Jak taka sytuacja wygląda w praktyce opisuje poniższy przykład.

W kosztorysie należy wycenić ocieplenie ścian budynków płytami styropianowymi metodą lekką mokrą w technologii DRYVIT OUTSULATION, przy użyciu płyt styropianowych grubości 9 cm. Wyceny należy dokonać na podstawie katalogu KNR 0-28.

W pole podstawy szczegółowej pozycji kosztorysowej należy wpisać KNR 28 i potwierdzić klawiszem Enter.

Interpolacja liniowa norm nakładów rzeczowych

 

Działanie to spowoduje otwarcie bazy katalogowej na katalogu KNR 28:

Interpolacja liniowa norm nakładów rzeczowych

 

Przechodząc przez poszczególne tablice katalogu wybieramy te pozycje, które odpowiadają pracy, która ma zostać wyceniona.

Interpolacja liniowa norm nakładów rzeczowych

 

Jak widać w katalogu KNR 0-28 w tablicy 2624 nie ma kolumny, która odnosiłaby się do założonej grubości płyty styropianowej (9 cm), są natomiast normy dla płyt grubości 8 cm (kolumna 2) i 10 cm (kolumna 3).

W takiej sytuacji można zastosować metodę interpolacji liniowej. W oknie bazy katalogowej w zakładce Kolumny należy nacisnąć ikonę Interpolacja.

Interpolacja liniowa norm nakładów rzeczowych

 

W oknie interpolacji definiujemy Proporcje normy:

Kolumna 1 zawiera normy dla płyt styropianowych gr. 8 cm – wpisujemy 8

Kolumna 2 zawiera normy dla płyt styropianowych gr. 10 cm – wpisujemy 10

Kolumna Norma zawiera obliczone normy dla płyt grubości 9 cm – wpisujemy 9

Interpolacja liniowa norm nakładów rzeczowych

 

Po naciśnięciu przycisku Wybierz wyliczone normy przenoszone są do pozycji kosztorysowej, a w podstawie pozycji pojawia się informacja o sposobie ich wyliczenia:

Interpolacja liniowa norm nakładów rzeczowych

 

Opis pozycji przenoszony jest z pierwszej interpolowanej pozycji katalogowej i należy dokonać jego zmiany tak, aby odpowiadał rzeczywistej wycenie.

Interpolacja liniowa norm nakładów rzeczowych

BIMestiMate, podobnie jak program ZUZIA, czyta bezpośrednio dwie wersje do tyłu, np. BIMestiMate3 otwiera pliki z BIMestiMate2 i ZUZIA12.

Jeśli posiada się pliki starsze, np. ZUZIA 10, to należy je otworzyć najpierw  w ZUZIA12, a następnie BIMestiMate3. Starsze wersje programu dostępne są na stronie www.zuzia.com.pl/pobierz.

W programie BIMestiMate3 można otworzyć kosztorysy wykonane w programie BIMestiMate2 (pliki *.bem) oraz Zuzia12 (pliki *.zuz).

Aby dokonać automatycznej konwersji plików kosztorysowych utworzonych we wcześniejszych wersjach, do wersji bieżącej, należy utworzyć folder, w którym trzeba umieścić wszystkie pliki do konwersji.

Automatyczna Konwersja Kosztorysów Z Niższych Wersji Programu 1

 

Następnie w zakładce Dane ogólne programu BIMestiMate3 należy wybrać opcję Konwertuj kosztorysy.

Automatyczna konwersja kosztorysów z niższych wersji programu 2

 

W oknie wyboru folderu wskazujemy wcześniej utworzony folder z kosztorysami do konwersji.

Automatyczna konwersja kosztorysów z niższych wersji programu 3

 

W oknie wyboru kosztorysów należy zaznaczyć pliki do konwersji i nacisnąć przycisk Konwertuj.

Automatyczna konwersja kosztorysów z niższych wersji programu 4

 

Kolejny komunikat informuje o liczbie skonwertowanych kosztorysów.

Automatyczna konwersja kosztorysów z niższych wersji programu 5

Operacji blokowania pozycji można dokonać z dwóch poziomów:

Lokalnie – zablokowanie pozycji (jednej lub wielu zaznaczonych) – po naciśnięciu przycisku Blokuj, zaznaczone pozycje stają się nieaktywne:

Definiuj kosztorys blokowanie pozycji 1

 

 

Globalnie – zablokowanie elementu (grupy, rozdziału); zaznaczając wiersz Element, Grupa, lub Rozdział i naciskając przycisk Blokuj, nieaktywny staje się nie tylko sam nagłówek, ale również wszystkie pozycje wchodzące w skład Elementu, Grupy lub Rozdziału:

Definiuj kosztorys blokowanie pozycji 2

 

Przyjęte reguły dotyczące pracy przy użyciu opcji Blokuj (włączanie i wyłączanie blokowania):

– po globalnym zablokowaniu całego Elementu można w ramach tego Elementu odblokować pozycję (lub wiele pozycji) – wówczas zostanie również odblokowany wiersz Element (choć jedna aktywna pozycja w Elemencie powoduje, że nagłówek Element też jest aktywny i ma wartość); pozostałe pozycje w tym Elemencie, które są zablokowane, traktowane są jako zablokowane lokalnie

– jeżeli najpierw zablokujemy pozycję lokalnie (zaznaczając ją i używając opcji Blokuj), a następnie zablokujemy Element, w którym ta zablokowana pozycja się znajduje, wówczas (po odblokowaniu Elementu) pozycja zachowa blokowanie lokalne

– globalne odblokowywanie – czyli na poziome Elementu – powoduje odblokowanie tylko tych pozycji, które zostały zablokowane globalnie

 

Element (składający się zarówno z pozycji zablokowanych, jak i odblokowanych), po zablokowaniu i ponownym odblokowaniu utrzymuje stan sprzed ostatniego zablokowania.

Definiuj kosztorys blokowanie pozycji 3

 

 

 

W programie BIMestiMate3 źródłem cen nakładów rzeczowych – robocizny, materiałów i sprzętu – może być zarówno cennik, jak i wcześniej wykonany kosztorys.

W zakładce Cenniki oprócz plików cennikowych z rozszerzeniem *.rcn (cennik robocizny), *.mcn (cennik materiałów), *.scn (cennik sprzętu), można wskazać plik kosztorysowy *.bem.

Kosztorys jako cennik 1 Kosztorys jako cennik 2

Kosztorys jako cennik 2 1

 

Używając ikony ‘Otwórz cennik’ należy wskazać kosztorys, który ma być źródłem cen nakładów rzeczowych np. materiałów.

Kosztorys jako cennik 3 Kosztorys jako cennik 4

 

 

Gdy w tworzonym kosztorysie, jako cennik, przyjęty jest inny plik kosztorysowy, wówczas w oknie przeglądania bazy w zakładce Kosztorys wyświetla się lista nakładów z kosztorysu źródłowego.

Kosztorys jako cennik 5

 

 

W programie BIMestiMate istnieją trzy sposoby uwzględnienia kosztów zakupu w kosztorysie:

– w cenie materiału
– indywidualnie
– jako narzut

 

Metodę liczenia można wybrać w zakładce Narzuty

Koszty zakupu sposoby liczenia 1

 

lub

w menu otwieranym poprzez kliknięcie w formułę liczenia kosztorysu, wyświetlaną na pasku stanu programu.

Koszty zakupu sposoby liczenia 2

 

 

 

KOSZTY ZAKUPU – W CENIE

W tym przypadku ceny materiałów użyte do wyliczenia wartości kosztorysu zawierają już koszty zakupu.

Koszty zakupu nie są wyodrębnione jako osobna wartość.

Koszty zakupu sposoby liczenia 3

 

Źródłem cen materiałów, które mają już doliczone koszty zakupu, mogą być cenniki publikowane lub tworzone przez Użytkownika, mające przypisany atrybut „Ceny z Kz”:

Koszty zakupu sposoby liczenia 4

 

Jeżeli Użytkownik nie dysponuje takimi cennikami, może w programie BIMestiMate powiększyć ceny materiałów o koszty zakupu, czyli wyliczyć ceny z kosztami zakupu.

W zakładce Materiały, w kolumnie Kz definiowane są koszty zakupu, które mają zostać doliczone do wyjściowej ceny materiału.

Wybierając opcję Koszty zakupu z menu pod przyciskiem Kalkulacja ceny można wszystkim materiałom przypisać ten sam procentowy wskaźnik Kz.

Koszty zakupu sposoby liczenia 5

 

Po wpisaniu w oknie Zmiana kosztów zakupu we wszystkich nakładach, wartości wskaźnika i naciśnięciu przycisku OK, dla każdego materiału zostaje wyliczona Cena powiększona o koszty zakupu.

Koszty zakupu sposoby liczenia 6 Koszty zakupu sposoby liczenia 7

 

 

W celu zmiany kosztów zakupu dla jednego materiału należy wpisać (zmienić) wskaźnik w kolumnie Kz lub użyć opcji Kalkulacja ceny.

Koszty zakupu sposoby liczenia 8

 

W oknie Kalkulacja ceny w wierszu Koszty zakupu można dokonać zmiany zarówno wartości, jak i typu kosztów zakupu.

Koszty zakupu sposoby liczenia 9

 

Domyślnie Koszty zakupu doliczane są jako % ceny materiału bez kosztów zakupu.

 

Przykład – wyliczenie ceny jeżeli koszty zakupu zdefiniowane są wskaźnikiem procentowym:

Cena bez kosztów zakupu: 259,70 zł.

Koszty zakupu: 259,70 zł. *10% = 25,97 zł.

Cena z kosztami zakupu: 259,70 zł. + 25,97 zł. = 285,67 zł.

 

Innymi typami koszów zakupu są: Cena transportu, Wartość transportu.

Koszty zakupu sposoby liczenia 10

 

Po zmianie typu na Cena transp. liczba wpisana w kolumnie Wartość traktowana jest jak cena jednostkowa transportu.  

Koszty zakupu sposoby liczenia 11

 

 

Przykład – wyliczenie ceny jeżeli zdefiniowana jest Cena transportu:

Cena bez kosztów zakupu: 259,70 zł.

Koszty zakupu – Cena transportu: 10,00 zł.

Cena z kosztami zakupu: 259,70 zł. + 10,00 zł. = 269,70 zł.

 

 

Ostatni typ Kosztów zakupu to Wartość transportu (Wart. transp.). Jest wartość doliczana do ceny jednostkowej materiału zależna jest o od ilości całkowitej tego nakładu.

Koszty zakupu sposoby liczenia 11 2Koszty zakupu sposoby liczenia 12

 

 

Przykład – wyliczenie ceny jeżeli zdefiniowana jest Wartość transportu:

Cena bez kosztów zakupu: 259,70 zł.

Koszty zakupu – Wartość transportu (kwota za jaką na plac budowy zostanie dostarczona całkowita ilość materiału): 10,00 zł.

Cena transportu: 10,00 zł./26,5727 m3 = 0,38 zł.

Cena z kosztami zakupu: 259,70 zł. + 0,38 zł. = 260,08 zł.

 

Na wydruku kosztorysu ceny materiałów zawierają już koszty zakupu:

Koszty zakupu sposoby liczenia 13

 

Sposób wyliczenia ceny z kosztami zakupu prezentowany jest na dodatkowym raporcie Kalkulacja ceny, który można wygenerować definiując wydruk Zestawienia materiałów.

Koszty zakupu sposoby liczenia 14

 

 

 

KOSZTY ZAKUPU – INDYWIDUALNIE

Taki sposób wyliczenia kosztów zakupu pozwala na indywidualne ich zdefiniowanie dla danego materiału. Do wyliczenia wartości bezpośredniej materiałów używane są ceny bez kosztów zakupu. Koszty zakupuoddzielną wartością wykazywaną w podsumowaniu pozycji (elementu).

 

Po zaznaczeniu takiej metody liczenia kosztów zakupu, w zakładce Narzuty pojawia się dodatkowy wiersz Proponowane koszty zakupu, w którym można podać wskaźnik Kz. Wskaźnik ten zostanie przypisany do wszystkich materiałów występujących w kosztorysie.

Koszty zakupu sposoby liczenia 15

 

 

W zakładce Materiały istnieje możliwość modyfikacji zarówno wartości, jak i typu kosztów zakupu dla poszczególnych nakładów (opis szczegółowy znajduje się w: KOSZTY ZAKUPU – W CENIE).

 

Na wydruku kosztorysu materiały w pozycjach mają ceny wyjściowe (bez kosztów zakupu). W podsumowaniu pozycji (elementu) podawana jest wartość kosztów zakupu.

Koszty zakupu sposoby liczenia 16

 

 

 

KOSZTY ZAKUPU – JAKO NARZUT

W tym przypadku koszty zakupu liczone są analogicznie do pozostałych narzutów – kosztów pośrednich i zysku. Mogę być one zdefiniowane tylko w zakładce Narzuty i mieć jedną wartość dla wszystkich materiałów występujących w pozycji. Nie ma możliwości zdefiniowania innego wskaźnika Kz dla różnych materiałów. W zakładce Materiały niedostępna jest kolumna Kz.

 

Po wybraniu liczenia kosztów zakupu – jako narzut, w zakładce Narzuty pojawia się dodatkowy wiersz Koszty zakupu.

Koszty zakupu sposoby liczenia 17

 

 

Na wydruku kosztorysu materiały w pozycjach mają ceny wyjściowe (bez kosztów zakupu). W podsumowaniu pozycji (elementu) podawana jest wartość kosztów zakupu.

Koszty zakupu sposoby liczenia 18

W programie BIMestiMate istnieje możliwość przypisania do pozycji kosztorysowej Wykonawcy, któremu robota wyceniona w tej pozycji, została przydzielona.

W tym celu w zakładce Definiuj kosztorys, korzystając z opcji „Wybierz kolumny”, ustawiamy taki widok, aby kolumna „Wykonawca” była widoczna.

WYKONAWCA – dodatkowy atrybut pozycji kosztorysowej 1

WYKONAWCA – dodatkowy atrybut pozycji kosztorysowej 2

WYKONAWCA – dodatkowy atrybut pozycji kosztorysowej 3

 

Wykonawcę można zdefiniować na poziomie konkretnej pozycji w kolumnie Wykonawca, wpisując jego nazwę:

WYKONAWCA – dodatkowy atrybut pozycji kosztorysowej 4

 

Tak zdefiniowany wykonawca automatycznie dopisywany jest to bazy wykonawców i w kolejnej pozycji kosztorysowej można go z tej bazy przenieść.

WYKONAWCA – dodatkowy atrybut pozycji kosztorysowej 5

 

Jeżeli dany wykonawca ma zostać przypisany wielu pozycjom w kosztorysie, wówczas należy zaznaczyć te pozycje następnie, po naciśnięciu  ikony „Ustaw wykonawcę”, każdej z zaznaczonych pozycji zostanie przypisany wskazany wykonawca.

WYKONAWCA – dodatkowy atrybut pozycji kosztorysowej 6

 

Wykonawca nie może zostać przypisany do Elementu, Grupy lub Rozdziału. Jeżeli dany wykonawca ma realizować roboty zawarte w całym Elemencie (Grupie, Rozdziale), wówczas po ustawieniu się na tym Elemencie, należy użyć ikony „Ustaw wykonawcę” i po wybraniu nazwy wykonawcy, zostanie on przypisany każdej pozycji w tego Elementu.

WYKONAWCA – dodatkowy atrybut pozycji kosztorysowej 7

WYKONAWCA – dodatkowy atrybut pozycji kosztorysowej 8

 

 

Zakładka Wykonawcy zawiera listę wszystkich wykonawców użytych w kosztorysie, wraz z wartościami robót dla każdego z nich.

UWAGA: W przypadku przyjęcie w kosztorysie algorytmu liczenia wg Formuły II, narzuty do Elementu, wartości te są wartościami bezpośrednimi (bez narzutów).

WYKONAWCA – dodatkowy atrybut pozycji kosztorysowej 9

 

 

Dodatkowymi operacjami, jakie możemy wykonywać w zakładce Wykonawcy, to możliwość usuwania i dodawania wykonawców do bazy oraz usunięcia danego wykonawcy (wszystkich wykonawców) z bieżącego kosztorysu.

Po otwarciu bazy, które następuje w wyniku naciśnięcia ikony „Baza wykonawców”, można dopisywać kolejne firmy wykonawcze lub usuwać wcześniej zdefiniowane.

WYKONAWCA – dodatkowy atrybut pozycji kosztorysowej 10

 

W celu usunięcia danego wykonawcy z całego kosztorysu należy w zakładce Wykonawcy zaznaczyć wiersz z tym wykonawcą i nacisnąć ikonę Usuń.

WYKONAWCA – dodatkowy atrybut pozycji kosztorysowej 11

 

Przypadek 1
FORMUŁA II narzuty dla Elementu
RABAT – od wartości zagregowanych (NIE MA INNEJ MOŻLIWOŚCI)
Wartości dla poszczególnych Wykonawców liczone są jako suma wartości bezpośrednich wszystkich pozycji, do których dany Wykonawca został przypisany i są to wartości bezpośrednie bez narzutów i bez rabatu. Rabat wyliczany jest od wartości zagregowanych (Element, Grupa itd.) już z narzutami.

WYKONAWCY wartość przy zdefiniowanym rabacie 1

 

 

Przypadek 2
FORMUŁA II narzuty dla Pozycji
UPZP
FORMUŁA I
Uproszczona
RABAT – od wartości zagregowanych
Wartości dla poszczególnych Wykonawców liczone są jako suma wartości pozycji (wraz z narzutami), do których dany Wykonawca został przypisany i są to wartości z narzutami bez rabatu. Rabat wyliczany jest od wartości zagregowanych (Element, Grupa itd.).

WYKONAWCY wartość przy zdefiniowanym rabacie 2

 

 

Przypadek 3
FORMUŁA II narzuty dla Pozycji
UPZP
FORMUŁA I
Uproszczona
RABAT – od wartości pozycji
Wartości dla poszczególnych Wykonawców liczone są jako suma wartości pozycji (wraz z narzutami) po rabacie, który został zadany dla pozycji. Wartości te uwzględniają już rabat wyliczony w pozycjach.

WYKONAWCY wartość przy zdefiniowanym rabacie 3

 

 

Przypadek 4
UPZP
FORMUŁA I
Uproszczona
RABAT – od cen jednostkowych pozycji
Wartości dla poszczególnych Wykonawców liczone są jako suma wartości pozycji (wraz z narzutami) po rabacie, który został zadany dla pozycji i uwzględniony w jej cenie jednostkowej. Wartości te uwzględniają już rabat wyliczony w pozycjach.

WYKONAWCY wartość przy zdefiniowanym rabacie 4

Load More